Voor veel gezinnen is de hond een belangrijk onderdeel van het gezin. Er is veelal een vergaande emotionele binding met de hond.
Maar wat als partners gaan scheiden? Logischerwijs is een hond geen kind. Maar de meeste mensen willen de hond toch ook niet beschouwen als een ding. Toch is een hond in beginsel voor de wet een “zaak” zoals een stoel of tv.
Een rechtbank heeft onlangs een opmerkelijke uitspraak gedaan. De man en vrouw hadden 2 honden. De man wilde de beide honden, daar ging de vrouw niet mee akkoord. Uit de huwelijkse voorwaarden die deze mensen hadden volgde niet dat de man daar recht op zou hebben. Dus ieder kreeg één hond. De rechter vond het echter bezwaarlijk om een keuze te maken. En toen kwam de munt op tafel. Kop was hond a, munt was hond b. En zo geschiedde. De uitkomst werd over gelaten aan het lot.
In de meeste situaties, in ieder geval voor zover ik tot op heden in mijn praktijk heb gezien, volgt de hond de partner die logischerwijs het beste voor de hond of de honden kan zorgen. Veelal is dat de partner, indien er kinderen zijn, die grotendeels voor de kinderen gaat zorgen. Ook komt het wel voor, bijvoorbeeld bij co-ouderschap, dat de hond de zorgverdeling van de kinderen volgt. Dergelijke afspraken worden soms ook gemaakt over schildpadden en de andere bijzondere dieren die kinderen tegenwoordig hebben.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten