Het nahuwelijk
De term ex-partner, ex-man, en ex-vrouw kent een aanvulling namelijk het nahuwelijk.
De term is bedacht is door een Antiliaanse schrijver, Boeli van Leeuwen.
Deze nieuwe term, overigens nog niet opgenomen in het woordenboek, is mede ontstaan vanuit een nieuw maatschappelijk gegeven. Er zijn immers relatief veel ex-partners gelet op het aantal scheidingen.
Ex-partner verondersteld dat alles ex is. Maar dat is vaak niet zo. De verzorging van de kinderen is niet ex. Zakelijke verstrengelingen zijn ook niet altijd ex. En ook de sociale omgeving waarin je elkaar in kunt blijven tegen komen is ook niet ex. Soms leidt het nahuwelijk tot een aangenamere relatievorm waarin je elkaar weer kunt waarderen. Er komt weer oog voor de humor die de man altijd al had, maar niet meer gezien kon worden. Of gedeeltelijk was verdwenen in de relatie. Tevens is het eenvoudiger om vast te stellen dat je het eens bent, dat je het niet eens bent. Dat accepteert en zo laat. Klinkt ingewikkeld maar dat is het niet. Van een vriend of kennis is het eenvoudiger te accepteren dat je het over bepaalde zaken niet eens bent, dit hoeft echter de vriendschap niet in de weg te staan. Andere aspecten van de vriend waardeer je wel, en daar heb je genoeg aan. Bij verschillende mensen vind je wat je prettig vindt en/of nodig hebt.
Bij het nahuwelijk is dat wel wat minder vrijblijvend. Als je het altijd al oneens was over de opvoeding, en dat is wat de binding is, zul je het toch met de ex-partner moeten rooien. Soms is het nahuwelijk dan juist een deeloplossing, soms zal het nog complexer worden. Maar anders.
De term is nieuw, de relatievorm niet. Niettemin geeft taal ook nadere invulling aan inhoud.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten